Η πλήξη και το κενό

Ο αλλοτριωμένος άνθρωπος, είτε με τη μορφή που τον παρουσίασε ο Κάφκα στα έργα του είτε με τον τρόπο που τον είδε ο Σαρτρ στη "Ναυτία", αποτελεί ένα τραγικό φαινόμενο της καθημερινής ζωής. Γιατί, όσο και αν θελήσει κανείς να θεωρήσει ως εξαιρέσεις τις ακραίες περιπτώσεις των αλλοτριώσεων, δεν μπορεί μα παραγνωρίσει τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στη ζωή του ανθρώπου της εποχής μας...

Σήμερα ο άνθρωπος εργάζεται λιγότερο και υποφέρει περισσότερο. Ζει πλουσιότερα και αισθάνεται φτωχότερος. Πολλαπλασιάζει τις ανέσεις του και αυξάνει το άγχος του. Πληθαίνει τις απολαύσεις του και μεγαλώνει τη δυστυχία του.

Αισθάνεται μέσα του ένα τεράστιο κενό, που η κάλυψή του είναι συνήθως αντιστρόφως ανάλογη προς το μέγεθος και την αφθονία των ευκολιών και των υλικών αγαθών που διαθέτει. Και όσο περισσότερο προσπαθεί να καλύψει το κενό αυτό με τα μέσα που του προσφέρει η εποχή του, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι αδυνατεί και απογοητεύεται.

Το πορτραίτο μιας γυναίκας

Όταν η καρδιά έχει σφίξει απο τον πόνο και η ψυχή πλημμυρισμένη απο νοσταλγία ξεσχίζεται, τοτε τα δάκρυα ξεχειλούν, κάτω απο τα ματόκλαδα, χωρίς να ξεχωρίζεις πάνω στο παγωμένο και χλωμό προσωπο, εαν ειναι τα δάκρυα που ματώνουν τα μαγουλα ή οι τύψεις.